Abair latha, abair sgeulachd!

Dhuisg mi trath sa mhadainn – aig 7 – ghabh mi fras agus dh’fhag mi am flat. Rainig am bus aig steisean beagan roimhe 8.30m. Cheannach mi tiocaid agus lorg mi an treana gu Inbhir Air aig platform 13. Rainig mi aig Prestwick Airport agus cheannaich mi americano aig Starbucks.

Bhruidhinn mi leis a’ bhean ag obair sa bhuth chofaidh. Bha uidh aice air mo thablet Samsung Galaxy. Dh’innse mi dhi beagan fiosrachadh air sin. Bhruidhinn sinn mu dheidheinn an tide – mu delay air flight gu Derry agus mar a bha e gu math mild a-muigh. Nuair a dh’fhag mi-fhein am flat agam bha na sraidean gu math icy. Bhruidhinn sinn cuideachd air Gaidhlig, uill, dith na Gaidhlig san Airport. Thuirt mi gum bhiodh e math a fhaicinn soidhnaichean leis a’ Ghaidhlig agus le Scots an seo. Mar sin, chaidh mi dhan duilleag aig Prestwick Airport agus dh’iarr mi dhuibh a dheanamh poilisidh Ghaidhlig saor-thoilich. Chi sinn ma thacras dad sam bith…

Rainig mi ann am Faro – as deidh 2 uair 35 mionaidean san speur – beagan as traithe air sgath gun robh tailwinds laidir. Bha e grianach is blath. As deidh Passport Control fhuair mi mo thransfer gu Albufeira. Thug an t-siubhal mu uair.

Nuair a rainig mi aig an taigh-osda cha robh duine sam bith agus bha na dorsan duinte is glaiste! Choisich mi mun cuairt an taigh-osda ach cha robh duine sam buth fhathast. Ghaire mi! Agus ghabh mi suil air duilleag bhooking a bhi cinnteach. Bha sin an aite ceart du dearbh, ach tha e duinte! O mo chreach! De ni mi? Bha aireamhan fon ann ach cha do obrach iad. Cha robh aireamh fon airson booking.com agus cha robh eadar-lion air mo thablet.

Fhuair mi insurance son siubhal bho Virgin am bliadhna seo agus fhuair mi cairt le fiosrachadh na poilisaidh is aireamhan fon. Ach cha do obrach iad idir agus mholadh iad a cuir fon aig 118! Gu fortunach, rinn mi lethbhreac am poilisidh agam agus bha aireamh fon ann airson emergencies. Bhruidhinn mi ri fear aig Virgin ach bha na ofisean duinte gus Diluain. Jeez…

Gu fortunach, bha mi ann an Albufeira an-uiridh agus bha fios agam gum bhiodh aite-fuirich aig Hotel Velamar. Agus nuair a bha mi air mo shlighe a-mach, chunnaic mi neach-obrach an taigh-osda. Bhruidhinn sinn agus fhuair e minibus agus dhraibheadh e mi gu failteachas eile far an robh duilleag le mo ainm air! Taing heavens!

Bhruidhinn mi ris an receptionist agus thuirt i nach robh fiosrachadh ceart air an foirm-booking agam idir agus bha troublaid aca le booking.com a dheanamh ceartachaidhan (corrections). Gu mi-fhortunach, chan eil a’ chidsin a fosgladh gus as deidh na saor-laithean. Bha duil agam air bracaist gach madainn mar a bha e sgriobhte air mo fhoirm-booking. Thuirt i ’s docha gum bhiodh cothrom a dh’fhuirich aig taigh-osda eile. Rinn i greim agus bha cothrom ann. Thuirt mi-fhein gun robh mi airson an t-seomar dh’fhaicinn sa chiad aite. Chaidh sinn gu an t-seomar agus bha fios agam an uair sin gum bi mi a’fuireach an seo son seachdain. Phaigh mi €78 agus thill mi dhan seomar agam.

Rinn mi unpacking agus chaidh mi don supermarket a’ coisich tron a’ phairc. Chall mi mo shlighe ach lorg mi an supermarket mu dheireadh thall. Cheitheamh mi €75. Cheannaich mi biadh, cus fion aig mu €2 gach botal, cofaidh is espresso coffee-maker le cupa bheag is saucer aig Delta. Fhuair mi tacsi air ais. Chosg e €5,50.

Rinn mi dinnear – steak is sweetcorn. Dh’ol mi cava is choimhead mi TV5Monde air an tele mus do thuit me a chadal.








Advertisements